_{ดองบลอกนะคะ} หลายวันด้วยละ

ก็เพราะว่า...^{ไม่อยู่นะ ไปเที่ยวต่างจังหวัดกะเพื่อนๆ หลายวันเลยละ^^} 

และเพราะงั้น...^{อย่าลืมคิดถึงกันนะ} ไว้กลับมาจากเที่ยวแล้วจะมาเมาส์ให้ฟังนะคะ 

ไปแล้วคะ ไว้เจอกัน _{บ๊ายบาย} ^byebye....

ช่วงนี้ไม่มีโทรศัพท์ใช้ เพราะอะไรน่ะหรอ เพราะฉันเปลี่ยนเบอร์หนีใครหลายๆคนน่ะสิ

แต่ไม่มีโทรศัทพ์มันก็ไม่ถึงตายหรอกนะ เพื่อนฉันแต่ละคนเล่นโทรเข้าเบอร์แม่ - -

ให้ตายเถอะ ไม่คิดจะกลัวแม่ฉันบ้างเลยหรือไงนะ ฉันเลยโดนบ่นทั้งวันเลย

/// มีโทรศัพท์แล้วทำไมไม่ใช้ มาขอยืมแม่ทำไม ///

/// ยังไงก็เติมเงินให้แม่ด้วยนะ///

"- -" แม่คะ เพื่อนมันโทรมาหาหนูนะ เงินมันจะหมดไปได้ไง "

/// นั่นแระ ค่ายืมอีกละ แม่อุตสาห์ชาร์ตแบตมาจนเต็ม เพื่อให้แกเอาใช้นี่นะ ///

/// ไม่รู้ละ เติมเงินให้แม่ด้วย /// แม่ตัดบทแล้วเดินจากไป

เกิดมา 23 ปี ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่า ยีนความงกฉันได้มาจากใคร

เมื่อคืนนี้ฉันฝันแต่ ฝันไปได้ไงเนี่ย....

ตื่นมาตกใจเลย ก็เรื่องมันมีอยู่ว่า (โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน)

ฉันเดินไปเจอแม่จูออน เลยไปถามว่า ร้านขายโดนัทอยู่ไหนอ่ะ

แม่จูออนตอบว่า ชาเขียวหมดแล้ว ฉันเลยถามว่า แล้วนี่อยู่คนเดียวหรอ

แม่จูออนตอบ โทรศัทพ์แบตหมด ( ฝันบ้าไรก็ไม่รู้ฉัน - -" )

แล้วมันก็ตัดฉากมาที่โรงหนัง ฉันน่ะนั่งดูหนัง หนังไรไม่รู้ รู้ว่ากินๆๆๆๆๆ

มีป๊อปคอร์น มีฮานามิ มีไส้กรอก เปปซี่

แล้วคนที่นั่งข้างๆ คือจูออน (- - เจอทั้งแม่ทั้งลุกเลย)

จูออนกินเก่งมาก ฉันเลยโวยไปว่า ไม่ได้ออกตังอย่ามาเสร่อกินเยอะสิ

แล้วมันก็จ้องหน้าฉัน ฉันเลยตบหัวไปมันไปทีนึง ( ฝันได้บ้าบอมากเลยฉัน T^T )

แล้วฝันอารายต่ออันนี้จำไม่ได้แล้ว....ที่จำได้ต่อมาคือ

พี่ชายฉันนั่งเล่นเกมอยู่ในห้องนอนฉัน เกมที่มันเล่นคือเกมจูออน (ใกล้บ้าแล้ว งิงิ)

ฉันเลยนั่งเล่นกะมัน เล่นไปเล่นมา จู่ๆมีผีโผล่ออกมาจากเกม

เลยด่ามันไป คนจะเล่นเกม ออกมาทำไมอ่ะ กลับไปเดี๋ยวนี้เลยนะ

มันคงจะโมโหหรืออารายสักอย่างมั้ง มาผลักฉันให้ตกจากเก้าอี้

นั่นละ ฉันเลยตื่นเลย ตกใจสุดๆ เพราะอะไรหรอ เพราะฉันนอนตกเตียงไง

T^T อะไรกันหนักหนานะ มีแต่เรื่องท้างวันเลย

จบดีกว่า ปวดหลังมากๆ

ปล.อากาศหนาวๆดูแลสุขภาพด้วยนะคร๊า

edit @ 2006/12/26 11:11:15
edit @ 2006/12/26 11:12:15

เคยมีตาบ้าคนหนึ่งบอกฉันเสมอว่า ฉันเป็นคนเย็นชา ใจร้าย
โหยย...ย ฉันน่ะออกจะใจดี หุหุ ไม่อยากจะเมาส์เลย

เริ่ม หลงตัวเองไปแล้ว แว๊กก >< เปลี่ยนเรื่องดีกว่าเนอะ

เมื่อคืนฉันนอนคุยกะตาบ้าคนนั้น(นี่ฉันเปลี่ยนเรื่องแล้วหรอเนี่ย)
ตานั่นแกล้งฉันตลอดเลยอ่ะ T^T
ตอนนั้นนะอยากได้ระเบิดน้อยหน่าสักลูก ปาใส่บ้านมัน ! ! ! ไม่ก็บาซุก้าสักกระบอก เอาให้ตายไปเลย กิ๊ดๆ แต่...ทำได้แค่ฝัน
ทำอารายตานั่นไม่ได้เลย แหมตานั่นยังกุมความลับฉันไว้ซะเยอะแยะ
T^T เจอหน้ากันจะจับเอาแส้ฟาดๆ เทียนลนให้ดิ้นพล่านไปเลย (ฝันอีกแระ)

ตอนนี้เซงคนชื่อมาร์กมาก เค้าคนนี้เป็นรุ่นพี่ฉัน ถ้าไม่โทรมาด้วยคำูพูุดเลี่ยนๆ
ก็ส่งเมสเสอร์ชนิดที่เป็นต่อหรือไม่ก็นายชัดเจนแห่งบางรักยังต้องเรียกอาจารย์
ฉันอ่านแต่ละที แทบจะไปนั่งอ้วก(พอดีเสียดายข้าวในท้อง) เลยได้แต่พะอืดพะอม
ให้ตายเถอะ ... แล้วเมื่อวานนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ หน้าสองคอลัมฮาๆกรอบเล็กๆ
ก็ทุกครั้งที่อ่านไทยรัฐก็เปิดหน้านี้ก่อนเสมอ ข่าวในนั้น....- - เป็นข่าวของนายมาร์ก ชาวอารายสักอย่าง ห่วย!!! หนีไม่พ้นชื่อนี้จิงๆเลย

เมื่อเช้าฉันทานก๋วยเตี๋ยวไป เส้นหมี่ต้มยำ อืม ^^ อร่อย บีบมะนาวด้วย ห๊อม หอม
เวลาอากาศหนาวๆได้ทานของร้อนๆนี่ มีความสุขดีเนอะ

อ่า เพิ่งนึกได้ตอนนี้ฉันชอบเพลงหยดน้ำของป้าเบิร์ดจังเลย ^^ เพราะมากมาย
ขี้เกียจเอาเพลงมาลง เอาแต่เนื้อมาลงก็พอแล้วละเนอะ
เพลง: หยดน้ำ คำร้อง : เผ่าพันธุ์ อมตะ ทำนอง : สุวัธชัย สุทธิรัตน์

เพียงวันละเล็ก ละน้อย ให้มันเป็นไปอย่างนี้ทุกวัน
ให้เหมือน หยดน้ำที่มันหยดลงที่เดิม...เสมอ
รักน้อย ๆ แต่มาคงที่เถอะเธอ ก็พอชื่นใจ
ให้เป็นแค่น้ำ หยดน้อย หยดลงเบาๆ ที่พื้นหัวใจ
ให้รัก ซึมซับลงไปประจำทุกวัน..
แต่อย่าใจร้อนเลย...นะเธอ

* ให้วันพรุ่งนี้ช่วยพิสูจน์ความรัก ให้วันเวลารวบรวมรักที่ได้จากเธอ
ทางอีกแสนไกล ที่เราต้องเจอะเจอ ค่อยๆ ไปเถอะ จะดีไหม

ทำทีละนิด ละน้อย และคอยดูแลให้รักงดงาม
หยดน้ำ ไม่นานจะเป็นดั่งธารน้ำเย็น...สดใส
และให้รู้ว่าเป็นความรักจากใจ
เพียงไม่ช้าไม่นาน ( * / * ) และจะรักหมดหัวใจ....


จบดีกว่า พรุ่งนี้วันเสาร์ อาทิตย์แระ ลันล้า มีความสุขจัง

edit @ 2006/12/22 11:17:40
edit @ 2006/12/22 11:19:35