2007/Apr/27

ว่าด้วยเรื่องของราดหน้าเสริมโปรตีน (ทำฉันเสียภาพลักษณ์หมดเลย~! ฮึ)

วันก่อนไปกินราดหน้าตรงโรงครัวในที่ทำงาน

"ป้าขา ราดหน้าเส้นหมี่ หมู ชามนึง"

"จ้า รอแปปนะ"

ผ่านไปหลายนาที ท้องน้อยๆของฉันก็เริ่มมีเสียงโครกคราก

ฉันได้แต่คิดในใจ (มายังว่ะ หิวแร้วนะโว้ย) ////-.-//// คิดงี้จิงนะ มะล่ายตั้งใจหยาบคาย~

และแล้วพระเอกของเราก็มา ราดหน้าร้อนๆ มีหมูมีผักเต็มปายหมด

ฮี่ๆจะกินให้หมดเลย พี่น้องคร๊าบ

หม่ำๆไปได้สักพัก อ่ะ อารายแข็งๆอยู่ในปากนะ คายออกมา

อึ๋ยยย..........ย ขาแมลงสาป สาบานได้เลยนะ ดูไม่ผิดแน่ๆ ขาเรียวๆดำๆ มีเสี่ยนยืนออกมาตามข้อด้วย

ถามคนข้างๆ เค้าบอกว่าใช่แน่นอน ให้ตรวจ DNA ไม่ผิดแน่ แง๊

นี่ถ้าเอากล้องถ่ายรูปไป จะถ่ายเอาไปลงหนังสือพิมพ์หน้า 1 เลย อ่ะ

ไม่รู้จิตใต้สำนึกหรืออะไร ฉันถึงได้โวยวายออกไปแบบไม่อายใครเลย ///-.-///

(แต่ตอนนี้อายมาก คิดแล้วก็อายคนในที่ทำงานที่เค้าเห็นเหตุการณ์)

ฉันน่ะเดินไปด่าแม่ค้าแบบไว้หน้าเลย แล้วก็กระแทกชามราดหน้าใส่ทีหนึ่ง

แต่แม่ค้าดันมาเถียง "ก็ป้าแถมโปรตีนให้หนูไงค่ะ ขอโทษทีนะ มันมาตอนไหนก็ไม่รู้"

โห..ยังงี้สมควรโดนตบด้วยชามราดหน้า อี๊....

แล้วคนนะมองทั้งโรงครัวเลยอ่ะ - -" (ยางอายฉันหายไปไหนหมดเนี่ย แง๊)

กว่าจะนึกได้ก็ด่าเค้าแร้วละ

สุดท้ายถึงทุกท่าน > จะกินราดหน้าทั้งที ระวังเจอเสริมโปรตีนนะคร๊า

ปอลอ. หายไปนานเลยค่ะ ที่หายไปไม่ได้ลืมหรืออะไรหรอกนะคะ แต่....

ยุ่งๆอยู่กับการย้ายที่ทำงานค่ะ วุ่นวายมากๆ (ชีวิตฉันรันทดแท้หนอ T-T)

เปิดมาบลอกอีกที ตกกะใจเลย ต้องขอโทดจริงๆนะ (เสียงอ้อนวอนสุดริด)

เริ่มเดือนหน้าสัญญาเลยว่าจะมาอัฟบลอกบ่อยๆ จะไม่ให้หยากไย่มาขึ้นให้กวนใจอีก

หนูสำนึกแร้ว ยกโทษให้นู๋ด้วยนะคร๊า...

2007/Jan/18

ขอสลัดความขี้เกียจแปปนึงนะ (คนอ่าน:: ไอ้นี่ลีลาว่ะ)

อ๊ายยย เมื่อยๆ เริ่มเลยละกันนะคะ >>>>

เรื่องที่ 1 กางเกงในเข้าวิน

////- -//// อายเหมือนกันแหะ คือ แต่ก่อนกางเกงในเข้าวินบ่อยมาก (ปัจจุบันมีบ้าง ฮี่ๆ >.< )ตอนนั้นไปเซนทรัลปิ่นเกล้ากะที่บ้าน ความอายเลยไม่มีเท่าไรตอนนั้นเพิ่งออกจากโรงหนัง เอะๆ กางเกงในก็เข้าวินเฉยเลยแบบว่ามันเข้าไปในร่องtoodเลยอ่ะ โรงหนังน่ะฉายหนังจบแล้วมันก็เปิดไฟแล้วละ แต่ไอ้เราที่ไม่ได้คิดอะไร แล้วมากะพ่อแมแล้วก็พี่ เลยเอามือดึงเลย ////- -*/// ไม่คิดว่าจะมีคนมองด้วย (เรานั่งกันอยู่แถวกลางที่มันยืดขาได้อ่ะ) นั่นไงมีคนมองอยู่ เป็นผู้ชายกะผู้หญิงเหมือนเป็นแฟนกันมองมาที่เราแล้วเค้าก็ยิ้ม แล้วก็ขำคิกคักๆ ตอนนั้นอายมากเลย แต่ไม่อายเท่า ตอนเดินออกมาจากโรงหนังมีผู้ชายโรคจิตคนหนึ่งเดินตามมาแล้วก็แกล้งมาเดินเฉียด พูดเบาๆกะเราว่ากางเกงในเข้าวินหรอน้อง แล้วเค้าก็เดินหนีไปเลยอ่ะ ตอนนั้นพี่มันได้ยินด้วย ก็ถามเรามันกะว่าจะไปต่อยโรคจิตนั่นให้เรามั้ง ฉันก็เล่าให้พี่ฟัง แทนที่มันจะปกป้องน้อง มันนั่งขำกร๊ากอยู่ตรงนั้น เวงกำแท้ๆ

ตอนนี้ทุกครั้งที่กางเกงในเข้าวินก็จพอดทนแล้วก็หาห้องน้ำใกล้ๆไปดึงมันออกมา

เรื่องที่ 2 เอาหลอดมาใส่เป๊ปซี่แล้วเป่าลมปุ๊งๆ เอาไปให้เพื่อนที่เกลียดกิน

ไม่เชื่อนะว่าไม่มีใครไม่เคยทำ(หรือเราซกมกคนเดียวหว่า?) ตอนนั้นประถมเอง มีเพื่อนคนหนึ่งที่เกลียดมากๆ อยากจะฆ่ามันให้ตาย แล้วความคิดชั่วก็ปรากฎมาในสมองอันฉลาด คิคิ ตอนนั้นเอาปากเป่าหลอดให้เป๊ปซี่มันปุ้งฮิตมาก แล้วไอ้เพื่อนนั่นมันก็บอกว่าอยากกินเป๊ปซี่จัง ฉนเลยอาสาไปซื้อมาให้ แต่เป๊ปซี่ไม่ได้ใส่ขวดนะที่โรงเรียนขายแบบใส่แก้วนะ ฉันเลยจัดการ เป่าหลอดให้มันปุ้งๆ แล้วแบบพ่นน้ำลายใส่ไปนิดนึงด้วย (- - ซกมกจังเรา)แล้วไปให้มันกิน มันกินใหญ่เลยอ่ะ ไอ้เราก็สะใจมาก ปัจจุบันก็ยังไม่ได้บอกเพื่อนคนนั้นเลย (ไม่มีโอกาศได้เจอ - -)

เรื่องที่ 3 โกหกพ่อว่าไปเรียนพิเศษแต่จริงๆไปนั่งเล่นเกมแล้วก็ไปร้านเช่าการ์ตูน

อนาจจริงกับอนาคตของชาติอย่างฉัน ตอนนี้ก็ยังไม่รู้สึกผิด - - สมควรโดนด่ามั้ยนะ พ่อยังไม่เคยจับได้สักที ไม่ค่อยภูมิใจเท่าไรกับสิ่งที่ทำและไม่ได้รู้สึกผิดอะไร ตอนนั้นแค่ความรู้สึกคือมันไม่อยากเรียนพิเศษมากกว่า โดนบังคับให้เรียนใครจะเต็มใจละ เลยโดเรียนมาดื๊อๆ ไปบ้างไม่ไปบ้างบอกครูที่เรียนพิเศษว่าไม่สบาย (ใจแตกจังเลยฉัน) ตอนนี้โตแล้วย้อนกลับไปคิด แล้วอนาจใจจังถ้ามีลูกกลัวจังเลยจะเนแบบฉันเนี่ย - -

เรื่องที่ 4 แมวที่รักมากที่สุดตาย

เสียใจมากๆไม่มีแมวตัวไหนแทนมันได้แล้วละ รักมันสุดๆ มันโดนหมาบางแก้วกัดตาย แม่ฉันน่ะร้องไห้เลย แต่มันก็ทิ้งลูกมันไว้ให้ฉันดูต่างหน้า แต่ยังไงก็รักมันมากกว่า

ยิ่งเขียนยิ่งสั้นแหะ เพราะนึกไม่ออกแล้ว แหะๆ มาต่อเรื่องสุดท้ายเลยดีกว่านะ

เรื่องที่ 5 กลัวผี

กลัวมากๆ โตแล้วก็ยังขอนอนกะพ่อกะแม่อยู่ กลัวแบบจะเป็นจะตายนอนคนเดียวไม่ได้เลยคะ กลัวถึงขนาดไม่ยอมนอนเลยถ้าไม่มีเพื่อนนอนด้วย แต่ก่อนนะนอนคนเดียวได้แต่ตอนนี้ยิ่งเป็นหนักไปอีก จนพ่อถาม โตแล้วยังจะมานอนห้องเดียวกะพ่อกะแม่ แกไม่อายบ้างหรอ (ไม่อายอ่ะ ก็กลัวนี่นา)

จบแล้วละมึนๆ จะแถกใครต่อดีไม่ค่อยรู้จักใคร ไม่แถกดีกว่า จบแล้วคะ ^^

2007/Jan/16

หายไปน๊าน นานไม่ได้มาอัฟเลย ป่าวนะ เค้าป่าวขี้เกียจน้า แค่ไปปฏิบัติราชการลับให้พี่ชายสุดแสบ

คิคิ แลกกะเอมเคสุดอร่อย 1 มื้อ แห๋มๆปฏิเสธได้ไงละ ยอมตายเพื่อเอมเค(คนอ่าน ไอ้นี่มันเห็นแก่กินจังวะ)

ส่วนเรื่องอะไรน่ะหรอ ก็มันลับน่ะ บอกได้ซะที่ไหนละ(คนอ่าน โถ่ อยากรู้ตายละ!!)

สามวันมานี้ฉันกินบะหมี่หมูแดงตลอดเลย หน้าฉันจะกลายเป็นเส้นบะหมี่แระ เหลืองด้วยแหะ ก็ตอนแรกนะอยากกินมาก

มากกกกกกก.........................ก <<<แบบว่ามากๆเลยอ่ะ

เลยไปบ่นให้พ่อฟัง ไม่คิดเลยนะว่าพ่อจะออกไปซื้อบะหมี่ กรี๊ดดด รักพ่อที่สุดเลย บะหมี่ที่ฉันอยากกินมาแล้ว!!

ฉันต่างหากละที่มันไม่รู้เลยว่า พ่อวางแผนอะไรอยู่ เย็นอีกวัน มื้อเย็นสุดอร่อย....บะหมี่

ผ่านไปอีกวันตอนกลางวัน บะหมี่ - -" อีกวันหนึ่ง มาม่า(แม่บอกขี้เกียจทำกับข้าว พ่อบอกขี้เกียจออกไปซื้อ)

ตอนนี้เลยวีนบ้านแทบแตก (แค่ได้ยินไปถึงหน้าปากซอยเอง)

/// พ่อทำไมซื้อมาแต่บะหมี่ละ นู๋เบื่อจะตายอยู่แล้วนะ อยากกินหลนปูอ่ะ อยากกินข้าวๆๆๆ///

/// อ้าวไหนแกบอกอยากกินบะหมี่ไม่ใช่หรอ ///

/// ง่ะ แค่มื้อเดียวก็พอแล้วนะ นี่นู๋กินบะหมี่มาสามวันแล้วนะ ///

/// อ้าวหรอ ไม่บอกนี่แล้วใครจะไปรู้ เห็นโวยวายอยากกินบะหมี่ ก็ซื้อให้แล้ว เลือกมากก็ไปหากินเอาเองสิ

โตแล้วยังจะให้มาประเคนอีก พ่อแม่แก่แล้วนะ แล้วก็แกก้อไม่ใช่เด็กโตเป็นสาว มันต้องหาข้าวมาให้พ่อแม่กินสิ

มีลูกอย่างงี้ฆ่าให้ตายตั้งแต่เกิดไปซะดีกว่า///

ผ่างงงงง เป็นชุด ความรู้สึกตอนนั้นเหมือนโดนแม๊กนัมกะระเบิดน้อยหน่าปาใส่หู

+.,+ /// ฉันเลยเดินเผ่นออกมาแต่ฉันบ่นๆเถียงๆ ไปด้วย อยู่ต่อสงสัยโดนอาก้าสาดแง๋มๆ

เย็นนี้เลยตั้งใจไปซื้อกับข้าวให้พ่อกะแม่กิน แล้ว...ซื้อไรดีฟะ หรือจะเข้าครัวทำกับข้าวเองดีนะ

อ๊ายยย...ย ทำกับข้าวเองดีกว่า คิคิ อ.ยิ่งศักดิ์มาแว้ว เอ๊ะ นั่นมันกระเทยนี่หว่า - - ไม่เอาอ่ะ เป็นฉันนี่แระ

แต่ตกเย็น พอฉันเข้าครัว แม่ก็เดินมาบอกว่า

/// ไม่ต้องทำหรอก พ่อแกโทรสั่งกับข้าวแล้วน่ะ(ร้านอาหารประจำบ้านโทรไปสั่งแล้วเค้าจะมาส่ง ขอบอกว่าอร่อยมากๆ)///

/// อ้าวหรอ ///

ง่ะ วันพรุ่งนี้ก็ได้ ค่อยทำให้กิน (ถ้าขี้เกียจคงโทรสั่งร้านนี้ให้)

แล้วเย็นนี้กับข้าวบนโต๊ะดังนี้ >> ต้มโคล้ง หลนปู +เครื่องเคียงผัก ปลาหมึกผัดไข่เค็ม แล้วก็ไข่เจียวหมูสับ

โอ๊ยยยย...ย หลนๆๆๆๆ อยากกินๆ แล้วพ่อก็เดินมา

- - ฉันทำหน้าไม่ถูกเลย แล้วพ่อก็พูดว่า

/// มาๆ กินข้าวๆ นี่ไงแกอยากกินหลนสั่งมาให้แล้ว ///

/// นู๋ว่าเย็นนี้จะทำกับข้าวให้พ่อกับแม่กินอ่ะ แต่พ่อซื้อมาแระ งั้นพรุ่งนี้ละกัน ///

/// ถุยย ไม่ต้องมาพูดดี แกทำนี่ให้หมากินมันยังไม่กิน(อ้าวไหงพูดงั้นอ่ะพ่อ) สั่งร้านอาหารเค้าละดีแล้ว///

ทำไมเมื่อก่อนตอนฉันทำกับข้าวพ่อยังชมว่ามันอร่อยเลยละ T^T ง่ะ ง่ะ

/// กินได้แล้ว เออๆ แกทำกับข้าวอร่อย อย่ามาน้อยใจมาก ไม่กินเดี๋ยวเอาไปเททิ้งให้หมดเลย ///

แล้วสุดท้ายฉันก็นั่งกินด้วยความเอร็ดอร่อย